Berichten

Welkom bij het laatste nieuws en alle laatste agendapunten die u niet mag missen!

Vorige pagina | Overzicht

Andere waarde in het leven

Toegevoegd op 30-11-1999

Een verhaaltje over twee broers die ieder hun eigen weg gingen na het overlijden van hun vader. De ene broer koos het pad van zijn vader en werd veerman; de andere koos een totaal andere weg en werd monnik. Een voorbeeld hoe de belevingswereld van twee broers over de waarde in hun leven enorm kan verschillen!

 

Op een dag liet een vader zijn beide zoons bij zich komen. Hij voelde dat hij niet zo lang meer te leven had en wilde hen zijn zegen meegeven, want geld of bezittingen had hij niet. Hij liet zijn zoons één voor één bij zich komen en zei: ‘geld heb ik niet, maar ik kan jullie wel mijn zegen geven op voor het levenspad dat je voor je zelf wenst’. De oudste zoon zei dat hij graag het beroep van zijn vader zou willen overnemen. ‘Je krijgt mijn zegen’ antwoordde de vader. De jongste zoon wilde graag het klooster in om God te dienen en op die manier de essentie van het leven te leren kennen. Ook deze jongste zoon kreeg de zegen van zijn vader. Kort daarna stierf de vader. De jongste vertrok naar een klooster hoog in de bergen. De oudste zoon hielp als veerman tegen een kleine vergoeding van 1 euro mensen met zijn boot de brede rivier over. Dat deed hij dagelijks wel honderd keer en zo verdiende hij de kost voor zijn gezin.

Jaren gingen voorbij. Op een dag verscheen de jongste zoon bij zijn oudste broer in oranje monnikskleding. Ze vielen elkaar in de armen en waren heel blij elkaar weer in levenden lijven te zien. De oudste zoon vroeg wat de reden was dat hij langs kwam. Zijn broer zei dat hij de rivier wilde oversteken om een belangrijke gebedsdienst in een dorp aan de overkant van de rivier wilde bij wonen. De oudste zoon zei dat hij hem wel gratis wilde overzetten naar de overkant. De broer antwoordde: ‘Dat is niet nodig, ik ga er zelf wel overheen’. Hij nam afscheid van zijn broer die vol verbazing hem bleef nakijken. Toen de monnik bij de rivier was aangekomen, liep hij over het water naar de overkant. Aan de overkant gekomen, zwaaide hij naar zijn broer en vervolgde zijn weg. De oudste broer krabde zich achter de oren. Hij zei betekenisvol tot zijn vrouw: ‘Dat wat hij al die jaren gedaan heeft, is dus de prijs van één overtocht waard’. Hij kon niet bevatten dat zijn broer andere waarden in het leven gerealiseerd had. Hij projecteerde die waarde op die van zijn eigen leven en datdie was dus maar 1 euro waard!