Berichten

Welkom bij het laatste nieuws en alle laatste agendapunten die u niet mag missen!

Vorige pagina | Overzicht

De echte Yoga kampioenen

Toegevoegd op 30-11-1999

Afgelopen donderdag kreeg ik een berichtje uit de krant onder ogen dat een Haagse man naar de wereldkampioenschappen Bikram Yoga gaat. In mijn onschuld dacht ik dat hier sprake was van een vergissing. Yoga en kampioenschappen! Maar toen ik verder op Internet ging zoeken werd mijn verbazing nog groter! Er worden zelfs op meerdere terreinen amateur wereldkampioenschappen Yoga georganiseerd, zoals Atletische Yoga, Acro Yoga, Artistieke Yoga, Asana Yoga, etc. Initiatiefnemer daartoe is de International Federation of Yogasport Men (IFYM). Deze organisatie wil zelfs van Yoga een Olympische sport maken!

Maar waarop worden deze zogeheten Yoga-atleten dan beoordeeld? Is er een jury die – net als met Olympische turnkampioenschappen – punten geeft voor de geleverde sportprestaties?

Natuurlijk kun je zeggen dat dergelijke initiatieven een ‘teken van de tijd’ zijn en daardoor de Yoga steeds meer uiterlijk gericht raakt. Kijk maar eens naar de Fitness-scholen, die bijvoorbeeld Power Yoga aanbieden en naar de Yogascholen die in deze trends meegaan. En natuurlijk kun je zeggen dat de mensen uiteindelijk toch de geestelijke zingeving opzoeken in de dingen die zij doen.

Maar wat is Yoga nu in essentie?

Kijken we naar de definitie van Yoga (volgens de vader van de Yoga, Patanjali), dan is Yoga uiteindelijk ‘het brengen van de geest naar de stilte’ met het uiteindelijk doel om te komen tot ‘bevrijding uit de stoffelijke wereld’ (doorbreken van reïncarnatie). Daarbij worden 8 stappen in het (klassieke) Yogastelsel onderscheiden. De eerste twee stappen in dat stelsel worden gevormd door ‘universele en morele waarden’ die zonder dogmatische toepassing de basis leggen voor een levenshouding die gericht is op innerlijke vrede. De volgende drie stappen (fysieke houdingen, energie- en zintuiglijke beheersing) worden gezien als ‘voorbereidende of uiterlijke, meer lichamelijke gerichte Yoga’. De laatste drie stappen kunnen we omschrijven als de ‘enige echte Yoga’, namelijk concentratie, meditatie en contemplatie.

Al deze stappen in het klassieke Yogastelsel kenmerken zich door het feit dat de levenshouding stapsgewijs gericht wordt van het uiterlijke (tijdelijke, stoffelijke zaken) naar een innerlijk geestelijk doel (geestelijke verrijking en eenwording met het eeuwige innerlijke Zelf). Is deze eenwording permanent dan heb je de ‘staat van bevrijding’ bereikt (Moksha). Achter deze oorspronkelijke Yogafilosofie  liggen oude wijsheidsgeschriften, zoals de Veda’s, Upanishads, Samhithas ten grondslag.

Volgens deze oorspronkelijke filosofie ben je in feite pas ‘een echte kampioen’ als je uiteindelijk ‘bevrijding’ in het leven hebt bereikt. De vraag is of er dan ook een ‘jury van goden’ is die dit beoordeelt. In één van de Upanishads is daarover een leuk verhaal terug te vinden over de god Yama (de dood) die de ‘Wet van Karma’ per individuele Ziel beoordeelt. In westerse verhalen komt de heilige Petrus voor als ‘scheidsrechter tussen leven en dood’ of de zogenaamde ‘duivel’ die je meeneemt naar de hel als je te veel zonden hebt begaan.

Vanuit het gezichtpunt van de ‘Klassieke Yoga’ vallen de kampioenschappen Yoga onder een ‘andere titel’. Waarschijnlijk onder die van ‘acrobatiek’ te vergelijken met die van een Chinese circusartiesten.

Een morele vraag nu is, moet ik deze oorspronkelijke zienswijze nu wel of niet onderstrepen of ben ik nu te dogmatisch (niet des Yogis) bezig? Volgens dezelfde oorspronkelijke filosofie bestaat er namelijk geen goed of kwaad en keert uiteindelijk alles zich ten goede…

In ieder geval zijn de Yoga kampioenschappen wel ‘anders bekeken’. 

Klaas Stuive (‘Yogabrahmacharya’)