Berichten

Welkom bij het laatste nieuws en alle laatste agendapunten die u niet mag missen!

Vorige pagina | Overzicht

Duizend keer zo groot!

Toegevoegd op 30-11-1999

Ja, leg maar eens aan een kind uit dat nog nooit suiker geproefd heeft, waar suiker naar smaakt! Hij zal dus niet begrijpen wat zoet is, tot het moment dat hij het een keer heeft ervaren en daardoor kan onderscheiden of vergelijken!

Dit sluit aan bij het gezegde: ‘wat je niet weet, zie je niet.’ Anders gezegd. Je merkt het niet op, omdat je ego zich er niet mee identificeert. Soms merk je zaken wel op, maar leg je het naast je neer. Je kun je er geen voorstelling van maken en soms gaan dingen ook je verstand te boven. Daar gaat het volgende verhaaltje over.

Een kikker leefde een gelukkig leven in zijn vijvertje. Op een dag kwam een wijze, maar schaars geklede Shaddu langs. Hij had een grote stok bij zich waarop hij steunde. Op zijn gezicht had hij 3 witte strepen. Hij was een echte aanhanger van de Heer Siva, de god van de Yogi’s. De kikker hield hem tegen, keek hem aan en vroeg nieuwsgierig waar deze Shaddu naar toe ging. De Shaddu zei: ‘Ik ben op weg naar de grote oceaan om daar offers aan de goden te brengen’. De kikker antwoordde: ‘De oceaan, maar wat is dat.’ De Yogi zei: ‘De oceaan is een enorme plas met water. Onder water is er een fantastisch mooie wereld met vissen, schildpadden, krabben en dergelijke. De oceaan kan grote golven maken en kent eens per etmaal eb en vloed onder invloed van de zon en maan. Daar wil ik mediteren en een offer brengen aan de heer Siva.'

De kikker zei: ‘O wat interessant, maar hoe groot is zo’n oceaan dan?‘Verschrikkelijk groot en uitgebreid’, antwoordde de Yogi. ‘Daar kun je moeilijk een voorstelling bij maken’. De kikker, die het toch met zijn verstand wilde bevatten, vroeg: ‘Is het dan zo groot als mijn vijvertje?’ ‘Veel groter.’ ‘Is het 10 keer zo groot als mijn vijvertje?’ ‘Veel groter. 'Is het dan honderd of wel duizend keer zo groot als mijn vijvertje?’.  ‘Nog veel en veel groter…’  Toen de kikker dat hoorde, hield de kikker vol verbazing zijn mond en sprong terug in zijn vijver. Op een plompenblad bleef hij stil en zwijgend zitten. Hij was één en al verbazing. Het ging zijn bevattingsvermogen ver te boven. De Shaddu vervolgde zijn weg naar de oceaan.